چالش های تهدید كننده جنگل های هیركانی

چالش های تهدید كننده جنگل های هیركانی

از گیلان جنگل های بارانی جنگل هایی هستند که به واسطه مقدار زیاد بارش و شرایط جوی و قاره ای، بسیار حاصلخیز بوده و بیشترین تنوع گونه های گیاهی و جانوری را دارند.


توسعه زمین های زراعی، عامل ۶۰ درصد از تخریب جنگل ها در سطح جهان می باشد و بخش اعظمی از این زمین ها برای تأمین غذای مصرفی گله های گاو و گوسفند در دامداری ها مورد استفاده قرار می گیرد.
مهسا خلیلی، فعال محیط زیست به مناسبت روز درختکاری در گفت و گو با ایسنا، به تبیین برخی تهدیدات جنگل های هیرکانی شمال کشور اشاره و با عرضه علل تخریب برخی جنگل ها در اقصی نقاط جهان، اظهار نمود: "وگانیسم" یک روش تغذیه و زندگی است که هدف آن حذف هر نوع محصول حیوانی چه در غذا و چه در مواد مصرفی است. مهم ترین علل گرایش به وگانیسم افراد، مسائل اخلاقی یا رعایت حقوق حیوانات، حفاظت محیط زیست، حفظ سلامتی، مسائل معنوی یا مذهبی است.
وی با اشاره به اینکه خیلی از افراد وگان با پرورش صنعتی حیوانات و آزمایش روی حیوانات مخالف هستند، افزود: از مهم ترین محصولات حیوانی که پاک گیاه خواران یا وگان ها از مصرف آنها خودداری می کنند میتوان به انواع گوشت (گوشت قرمز، مرغ، آبزیان، ماکیان و…)، لبنیات، تخم مرغ، عسل، ابریشم، چرم، خز، پشم و… و هم محصولاتی که در آنها از فرآورده های حیوانی (مانند ژله که از ژلاتین به دست می آید) استفاده شده است، اشاره نمود.
این فعال محیط زیست با تاکید بر اینکه طبق پژوهش های سازمان ملل متحد در سال ۲۰۰۶، صنعت دامداری یکی از بیشترین نقش ها را در زوال زیست محیطی در سطح جهانی ایفا می کند و فعالیتهای نوین پرورش حیوانات برای مصارف غذایی آن هم در مقیاس عظیم به آلودگی هوا و آب ها، فرسایش زمین ها، تغییرات آب و هوایی، و از دست رفتن تنوع زیستی منجر می شود، تصریح کرد: طبق پژوهش آرنولد نیومن هر همبرگری که می خریم سبب از بین رفتن ۶٫۲۵ متر مربع از جنگل های بارانی می شود.
وی اضافه کرد: طبق پژوهش های وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا، تولید غلهٔ مورد نیاز برای تغذیه دام ها احتیاج به چیزی در حدود نیمی از ذخایر آب آمریکا و ۸۰درصد زمین های کشاورزی آن دارد. اگر تمام غله ای که هم اکنون در آمریکا به مصرف دام ها می رسد، به صورت مستقیم توسط انسان ها به مصرف می رسید، این مقدار برای تغذیه نزدیک به ۸۰۰ میلیون نفر کافی بود.
خلیلی ضمن اشاره به اینکه در مه ۲۰۰۹، شهر قنت (Ghent) در بلژیک گزارش کرد که «اولین شهری در جهان است که می رود تا یک روز در هفته گیاه خوار شود» و این زمانی بود که مسؤلان محلی به علل زیست محیطی، تصمیم گرفتند تا یک روز بدون گوشت را در هفته به اجرا بگذارند، توضیح داد: مسؤلان دولتی با به رسمیت شناختن گزارش سازمان ملل متحد، یک روز در هفته وعده های غذایی گیاهی می خورند. در این راستا، پوسترهایی برای تشویق مردم به شرکت در ایام گیاه خواری توسط مسؤلان محلی در شهر نصب گردید و «نقشه خیابان های گیاهی» برای معرفی رستوران های گیاهی به چاپ رسید. در سپتامبر ۲۰۰۹، مدارس در شهر قنت هم یک روز در هفته غذای گیاهی دارند.
وی در ادامه از تأثیرات گیاهخواری در محیط زیست، سخن گفت و خاطرنشان کرد: صرفه جویی در سوخت فسیلی، صرفه جویی در مصرف آب (۲ تا ۱۵ برابر آب بیشتر برای تولید محصولات حیوانی نسبت به محصولات گیاهی نیاز است)، استفاده بهینه از حبوبات، حفاظت از خاک، نجات جنگل ها، زیبایی روانی، کاهش گرسنگی در جهان، پیشگیری از هدر رفت انرژی، پیشگیری از گرمایش جهانی، رهایی از بحران قحطی آب، پیشگیری از آلودگی آب، مقابله با انقراض گونه های جانوری، پیشگیری از آلودگی و فرسایش خاک از عوامل این مورد هستند.
وی با اشاره به اینکه روزانه جنگل های استوایی در برزیل و سایر مناطق گرمسیری در حال نابود شدن هستند چونکه دامداری ها برای پرورش دام زمین بیشتری نیاز دارند و جنگل ها را نابود می کنند، خاطرنشان کرد: از آنجائیکه جنگل ها ذخایر هوای ما را تصفیه می کند و محتوای منابع گیاهی برای ساخت داروهای جدید است این تخریب غیر قابل جبران است.
وی افزود: از ۱۹ سال پیش تا به امروز در هر دقیقه مساحتی معادل ۵۰ برابر یک زمین فوتبال از جنگل های آمازون به وسیله انسان ها نابود شده که به قطعیت میتوان گفت حدود ۹۱ درصد نابودی این جنگل ها به علت افزایش تقاضای انسان به گوشت می باشد. اگر انسان ها به همین روال ادامه دهند در ۴۰ سال آینده تمام جنگل ها به کل از بین خواهند رفت و همینطور با تولید روغن پالم از درختان، هم جنگل ها نابود می شوند و هم زیستگاه جانوری از بین می رود.
این فعال محیط زیست در مورد کاهش گرسنگی در جهان با تاکید بر اینکه میتوان اظهار داشت: «که نیمی از غلات دنیا توسط دام ها مصرف می شود، » مثلاً میزان غلاتی که هر روزه به ۱ میلیون گاو خورانده می شود و برای سیر کردن شکم ۱۰ میلیون انسان گرسنه کافی است.
وی بر پیشگیری از هدر رفت انرژی تاکید کرد و توضیح داد: به اندازه ۴ لیتر بنزین انرژی لازم است تا نیم کیلوگرم گوشت گاو (گاوی که از غلات تغذیه می کند) تولید شود. باید بدانید برای تأمین گوشت گاو یک خانواده ۴ نفره، به صورت غیرمستقیم حدود هزار لیتر سوخت فسیلی مصرف می شود.
وی پیشگیری از گرمایش جهانی را از دیگر عوامل تأثیرگذار گیاهخواری عنوان نمود و اظهار داشت: هر ساله حدود ۶۰ میلیارد حیوان (بدون در نظر گرفتن ماهی ها و حیوانات دریایی) برای تولید غذا پرورش داده و کشته می شوند. دامداری به گونه های مختلف به گرمایش جهانی شتاب بیشتری می بخشد. در سال ۲۰۰۶ فائو رسما طی گزارشی اعلام نمود که دامپروری عامل تولید ۱۸ درصد از کل گازهای گلخانه جهان می باشد که در مقایسه با صنعت حمل و نقل ۵ درصد بیشتر است. اما این آمار به همین جا ختم نمی گردد، در سال ۲۰۰۹ سازمان نظارت جهانی با انتقاد شدید از آمار انتشار یافته توسط سازمان فائو، اعلام نمود که دامداری عامل ۵۱ درصد از گازهای گلخانه ای جهان می باشد.
خلیلی، در بخش دیگر سخنان خود رهایی از بحران قحطی آب را از دیگر دستاوردها برشمرد و تصریح کرد: برای تولید نیم کیلوگرم گوشت گاو حدود ۹ هزار لیتر آب احتیاج است که شما تنها با نخوردن این نیم کیلوگرم گوشت به اندازه ۶ ماه حمام نکردن، آب صرفه جویی می کنید.
وی در مورد پیشگیری از آلودگی آب، توضیح داد: متأسفانه صنعت دامداری یکی از مهم ترین عوامل آلودگی آب ها در سرتاسر جهان می باشد. این صنعت با وارد کردن فضولات خود به رودخانه ها، تالاب ها و سفره های آب زیرزمینی سبب اشباع آب از نیتروژن شده و آلودگی آبی و در نتیجه شیوع بیماری ها را در بر دارد.
وی مقابله با انقراض گونه های جانوری را از دیگر مزایای این مهم دانست و با اشاره به اینکه همانطور که در ابتدا اشاره کردیم با نابودی جنگل ها، به صورت روزانه۱۵۰ تا ۲۰۰ گونه از گیاهان، حشرات و حیوانات از بین می روند، اظهار نمود: انتقال برخی بیماری ها از گله دام ها به حیوانات حیات وحش و انتقام دامداران از حیوانات وحشی (به دلیل حمله حیوانات وحشی به دام ها) سبب انقراض گونه ها می شود که پلنگ و یوزپلنگ ایرانی نمونه ی بارز آن است.
وی در انتها ضمن اشاره به اینکه پیشگیری از آلودگی و فرسایش خاک از دیگر دستاوردها می باشد، اضافه کرد: چرای حیوانات، به ویژه حیوانات سنگین همچون گاوها، مهم ترین دلیل نابودی ساختار خاک و پوشش گیاهی می باشد. صنعت دامداری به صورت غیرمستقیم با آلوده کردن آب و خاک سبب نابودی جنگل ها می شود.
به گزارش شمال برگ به نقل از ایسنا، هر ساله در جنگل های شمال کشور چندین میلیون تن خاک فرسایش می یابد که از مهم ترین عوامل آن میتوان به چرای بیش از اندازه و خارج از ظرفیت دام و همینطور زمینی که برای تأمین غذای دام ها به بهره برداری می رسد، اشاره نمود و باید راهکاری اساسی برای آن هم تعریف گردد.
جنگل های شمال ایران در امتداد استان های گیلان، مازندران و گلستان از آستارا تا گلی داغ ادامه دارد و این جنگل های باقی مانده از دوران سوم زمین شناسی جزئی از سرمایه های طبیعی و ثروت ملی ایران است که بیشتر از سه میلیون هکتار زمین را در بر می گیرد.




منبع:

1399/12/17
13:23:17
0.0 / 5
229
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۹ بعلاوه ۲